Hoy unos simples spaguettis a la carbonara... ya... ya sé que muchos sabéis como se hace, pero no los tenía subidos en el blog y creo que es un plato imprescindible en el recetario.
Además mi hijo mayor empieza a quedarse solo en casa y no quiero que recurra a comidas precocinadas o que se acostumbre a que le deje siempre algo preparado en el frigorífico, ahora ya no tiene excusa puede consultar el blog y saber cómo se preparara su plato preferido.
Ingredientes
para 4 personas
400 gr de spaguettis
200 gr de bacon ahumado
8 cucharadas de parmesano rallado
4 yemas
4 cucharadas de aceite de oliva virgen suave
sal
pimienta
Nota: Pondremos 100 gr de pasta por persona y una yema de huevo por persona.
Preparación
Quitar la corteza al bacon, cortar a tiras. Dorarlo en una sartén a fuego lento, (no hace falta poner aceite, el bacon ya suelta la grasa necesaria para cocinarlo). Reservar.
Ponemos la pasta a hervir con abundante agua ligeramente salada. Seguimos las indicaciones del paquete.
Mientras batir las yemas de huevo, las mezclamos con el bacon y 4 cucharadas de parmesano recién rallado mezclamos bien.
Escurrimos la pasta, la volvemos a poner en la olla y añadimos las yemas de huevo, el bacon y el parmesano, removemos rápido para que todo se unifique.
Servir espolvoreando los spaguettis con parmesano.
Espero que os guste
M'agraden molt, els autèntics carbonara... sense crema de llet.. ai, uix! Alguns restaurants semblen sopes d'espaguetis. Bonica foto, Neus!!
ResponderEliminarUna de mis recetas favoritas. Una carbonara de libro, sin nata, es perfecta
ResponderEliminarBesos
un clásico fantástico y el proximo lo hara el jaja
ResponderEliminarpeto
mmm...jo li poso nata! agafaré la teva recepta que veig que és més light! jeje petons
ResponderEliminarUf quina pinta! La carbonara és de les salses que més m'agrada, i com la prepares ha d'estar espectacular!
ResponderEliminarI la foto m'encanta...
Petons!
Quina pintasa Neus!!! Els carbonara són uns dels preferits de casa i aquests amb parmesano arrassarien...
ResponderEliminarPetonets
simples y deliciosos!!! para que mas si asi estan riquisimos!
ResponderEliminarsaludos
mmmm tienen una pinta espectacular y eso que yo no soy nada pero que nada de carbonara, pero sin nata me parece mucho más apetecible, además supongo que podría cambiar el bacon por jamón de pavo sin ningún problema y lo aligeraría bastante.
ResponderEliminarLa foto te ha quedaos preciosa, de lo más inspiradora.
Besitos!!
Que hambre Neus¡¡¡¡ Y lo que mas me gusta de estos Espaguetis carbonara es que no llevan nata. Siempre me tiran para atrás prepararlos y comerlos por esta razón, y cuando preparo pasta con alguna salsa blanca, hago como tu, me invento una forma de tomarla quedando rica y jugosa pero sin nata. Así que como te imaginarás me llevo tu idea. Bss
ResponderEliminarVirginia "sweet and sour"
En casa hay diversos gustos, mitad con nata y mitad sin, y la verdad es que a mi particularmente me gustan sin nata. Te han quedado de lujo!!
ResponderEliminarBesos
unos espaguetis de lujo
ResponderEliminarUno de mis platos favoritos y sin nata!!, me encanta así que me llevo tu receta.
ResponderEliminarUn besito desde Las Palmas.
Pues claro que hay que subirlo, es una receta imprescindible para tener, que encima nos saca de muchos apuros, fácil, rápido y sencillo
ResponderEliminarBss
Así que tú también eres de las que se va a aficionar a hacer un recetario para sus chicos ... Y digo también y no porque yo sea una de ellas, si no porque creo que son unas cuantas las blogueras que crearon su página con el fin de que las recetas acompañaran a sus hijos en la cocina. Nosotras siempre preocupadas de tantas cosas, y entre tantas, también porque nuestros hijos coman bien y aprendan a hacerlo bien.
ResponderEliminarLa pasta en thermomix es de esas asignaturas que tengo pendientes de hacer. No sé por qué, pero me da la impresión como que se fuera a partir ... y ya se ve por tu foto que no es el caso.
Nos gusta mucho la pasta a la carbonara. ¿Has probado a hacerlo con queso Philadelphi? ¡Wow! Qué rica, Neus.
Un besote.
Es mi plato más socorrido.Cuando tengo que salir de recados y vengo justo para cuando llega el Sergi del cole...o me levanto, después de haber dormido tres horas para hacerle la comida,esta es mi elección.Un plato re-rico,super rápido y completo...Quien dá más?
ResponderEliminarUn besito
Neus, yo te animo a que sigas publicando recetas básicas porque, al fin y al cabo, de ellas salen las demás ¿no? Hay mucha gente que no sabe cómo prepararlas y también hay que pensar en ellos.
ResponderEliminarEs curioso ver cómo preparas esta receta, yo le añado un poco de nata líquida y perejil picadito.
Cada maestrillo tiene su librillo, jajaja.
Bss
Esto son unos carbonaras!! si senñora
ResponderEliminarI el nen q vagi cuinant.
Muas!
Un plato infalible para que aprendan a cocinar. Yo los hago un poco diferentes pero siempre quedan genial. Besos!
ResponderEliminarAna
Un clásico en la cocina, así él ya no tendrá excusas (on lo que me gustaría a mí que me dejaran la comida lista en la nevera a veces... ya sabes cuando quieras te pasas!).
ResponderEliminarBesos,
Palmira
Muy buena pinta! Me encanta la pasta.
ResponderEliminarUna receta que tengo que probar cuanto antes.
Saludos
llevo un buen rato mirándote las cosicas que has hecho,y de todas, pues claro,este es uno de mis preferidos, asi que me quedo con él,claro...un besazo guapa!
ResponderEliminarEs verdad con lo ricos que están y yo todavía no los tengo en mi blog jajjajajja, besos.
ResponderEliminar